Jan de Rooij vindt het welletjes. Deze maand sluiten de deuren van zijn kapsalon. (foto: Marco van den Broek)
Jan de Rooij vindt het welletjes. Deze maand sluiten de deuren van zijn kapsalon. (foto: Marco van den Broek)

Kapper Jan de Rooij vindt het mooi geweest

Toen hij als tiener moest gaan kiezen welke opleiding hij wilde volgen wist hij dat hij iets creatiefs wilde gaan doen. In eerste instantie twijfelde hij nog tussen tuinarchitect en kapper. Het werd het laatste. Daar heeft hij nooit spijt van gehad. Nu hij de leeftijd van 71 jaar heeft bereikt, vindt de Millse Jan de Rooij het welletjes. Deze maand sluiten de deuren van zijn kapsalon.

door Jenneke van Dongen

 "Ik was de jongste thuis en mocht een opleiding kiezen, maar mijn vader zei er wel bij: 'Als je dit niet afmaakt, dan ga je maar bij van Hout werken.' Dat was een mooie stok achter de deur. Hoewel ik die niet echt nodig had. Ik startte als zeventienjarige met de opleiding tot herenkapper en begon een jaar later ook aan de opleiding tot dameskapper. Een dubbele opleiding dus. Ik begon in Boxmeer, werkte daarna bij kapper Beijer in Grave en in 1972 besloot ik om mijn eigen kapsalon te beginnen in Mill."

Lange dagen

Het pas getrouwde paar Jan en Nelly van Rooij maakte lange dagen. En het was in het begin ook even wennen. Eigen baas zijn betekende ook in de avonduren nog het nodige werk verrichten. Nelly: "In die eerste week kwam mijn vader een keer binnen toen we om tien uur 's avonds net aan het warme eten zaten. 'Dat is geen doen', zei hij. Je kunt beter tussen de middag warm eten. Ik vergeet nooit meer dat ik de eerste keer dat ik 's middags kookte de aardappelen liet aanbranden. Ik kon de hele pan met aardappels zo weggooien."

Personeel

Een eigen kapsalon betekende ook zelf je personeel trainen. Jan: "Dat deed ik dan op een vrije avond. We maakten lange dagen, maar het contact met de klanten was en is tot op de dag van vandaag zo waardevol."

Heel veel vaste klanten telde de kapsalon en niet alleen mensen uit Mill. Sommige klanten waren vanuit Grave meegekomen toen Jan zijn kapsalon in Mill opende. Zelfs een Gravenaar, die vertrok naar Afrika, maar als hij in de zomermaanden terugkwam naar Grave lieten zijn vrouw en hij zich knippen door Jan. "We hebben heel wat afgelachen in de kapsalon, maar ook lief en leed gedeeld met onze klanten. Mensen, die slecht ter been waren, haalden we thuis op en ernstig zieke mensen gingen we in hun huis knippen."

Steun

Vanaf de eerste dag werden ze gesteund door Diny, de zus van Nelly, die er elke week voor zorgde dat de kapsalon gepoetst werd. "Zij werkt hier nu dus, net als wij, 47 jaar. Nog een week en dan sluiten we de deuren. Het is mooi geweest. We hebben fijne gesprekken met de klanten, die zich nog een laatste keer hier laten knippen. Het was wel eens zwaar, maar ik terugkijk op mijn loopbaan zou het zo weer overdoen!"

Meer berichten